GSM

november 11, 2007

Mijn vriendin geeft les in een lagere school in Brussel, en lesgeven in een lagere school, daar hoort een jaarlijkse eetkermis bij.
Dit weekend was het zo ver, en dus kwamen wij zaterdagavond toe in zo’n “gezellige” refter, waar iedereen lekker veel plaats heeft, de krakkemikigheid degelijkheid van 30 jaar oude banken en stoelen nog eens bewezen wordt? , en waar de sfeer opgevrolijkt wordt door honderden kinderen die al krijsend door? elkaar zitten te lopen. Maar de spaghetti zelf, die was eigenlijk echt wel lekker;

Toen we daar neerzaten, zei mijn schoonzus (de zus? van mijn vriendin): “Godvernondemiljaardenondedjuverdomsekutklotige shit”.? (letterlijk).

“Ik ben mijne gsm kwijt, en ik heb iets horen vallen aan de auto”.

Mijn schoon-schoonbroer (het lief van de zus? van mijn vriendin) bood meteen aan om toch? is te gaan kijken, alhoewel? we de kans dat die gsm in hartje Brussel? mooi zou blijven? liggen, niet zo hoog inschatten.

Na een dikke 20 minuten kwam hij terug (parkeerplaats vinden in Brussel vlakbij waar je moet zijn is ook niet zo evident) zonder GSM uiteraard, maar? wel met? een gsm-nummer op zak.
Blijkbaar had iemand hem gevonden,? maar omdat de GSM van mijn schoonzus bijna plat was, had hij zijn eigen gsm-nummer gegeven.

Spijtig? genoeg? sprak de mens enkel een beetje krakkemig Frans, en -uiteraard- Arabisch. Vermits mijn schoonzus haar Arabisch niet? zo bijzonder vlot is,? probeerde ze het maar in het Frans uitgelegd te krijgen.
Echt goed lukte dit niet echt, en we kregen al rap de indruk dat die mens een beetje met ons voeten aan het spelen was, of? de gsm enkel wou teruggeven? tegen betaling.
Gelukkig kwam iemand op het idee om een van de vaders? in de? zaal eens te laten terugbellen, en het gesprek in het Arabisch te voeren.

Na heel wat ge-ghelemechelechellezechefeche, zei de man dat we de? gsm dan maar in Brussel-zuid moesten komen halen, want hij moest binnen 10 minuten zijn trein halen.

Echt helemaal gerust waren we? er toch niet op, dus zijn we? maar met drie man? (die vader, mijn schoonschonbroer en ik)? naar daar gegaan.

Voor hetzelfde geld, zat die man dus met ons voeten te spelen, en stond die al lang aan de andere kant van Brussel. Maar neen, aan de Banque Marocaine stond hij ons op te wachten, en gaf ons direct? de gsm terug. Zelf het geld dat we hem aanboden wou hij eerst niet aannemen.

Na afloop hebben we de vader een flesje wijn? aangeboden, iedereen dus content…?

Al bij al is alles dus goed afgelopen, en mogen we denk ik? van geluk spreken dat iemand met goede bedoelingen de? gsm heeft gevonden. Ik heb zowiezo niet echt veel vooroordelen, en denk meestal wel dat alles goed afloopt, maar nu had ik toch verwacht dat die gsm binnen enkele dagen ergens tussen de nieren en de rubensensen op de zwarte(no pun intended) markt zou beland zijn. Zo zie je maar.
? ?

Posted in familie